tdf

Tour de France dla opornych

Tour de France jest najbardziej prestiżowym wyścigiem w kolarskim kalendarzu. Każdy profesjonalny kolarz marzy o tym, żeby go przejechać. Po raz pierwszy został zorganizowany w 1903 roku i jest najstarszy z tak zwanych wielkich tour’ów (Giro d’Italia, Tour de France i Vuelta a Espania). Zeszłorocznym zwycięzcą jest włoch Vincenzo Nibali. W 2014 roku świetną formą popisał się też Rafał Majka wygrywając dwa etapy i zdobywając pierwsze miejsce w klasyfikacji górskiej.

tourfrance02

Drużyny

W wyścigu wezmą udział 22 drużyny. 17 z nich (kolarska pierwsza liga – World Tour) dostaje zaproszenie automatycznie, pozostałe pięć drużyn niższej kategorii dostaje dzikie karty. W tym roku są to: Europcar, Bretagne-Seche Environment, Cofidis, Bora-Argon 18, MTN-Qhubeka. Dla nas szczególnie istotna jest Bora-Argon 18. W jej składzie jedzie Bartosz Huzarski. Do historii przejdzie start drużyny MTN-Qhubeka. Jest to pierwsza afrykańska ekipa, która pojedzie w tym wyścigu. Razem w peletonie jechać będzie 198 kolarzy.

peleton tdf

Każda drużyna składa się z dziewięciu kolarzy. Kolarstwo jest, wbrew pozorom, sportem drużynowym. Każda ekipa ma swojego lidera, a pozostali jej członkowie starają się mu pomóc wygrać. Każdy ma swoją wyznaczoną rolę do spełnienia. Niektórzy zwani domestique mają pomagać poprzez dowożenie bidonów, ubrań gdy zmieni się pogoda oraz pomocy technicznej. Na przykład oddają swoje koło liderowi gdy ten złapał gumę.

Są też zawodnicy wyznaczeni do jazdy w ucieczce. Gdy rusza dany etap odjeżdżają od peletonu i starają dojechać do mety przed nim. Rzadko się to udaje. Jednak grupka uciekających kolarzy jest bacznie obserwowana przez kamery telewizyjne i daje to sponsorowi szanse na zaistnienie w mediach. Tour de France oglądają miliony ludzi na całym świecie. Drużyna ma jeszcze za zadanie rozprowadzać sprintera przed finiszem. W teamach są zawodnicy potrafiący wykonać sprint z prędkością nawet 80 km/h przed linią mety. W etapach gdzie będą mieli na to okazję drużyna ich rozprowadza oraz chroni przed kraksami w peletonie.

Klasyfikacje

W trakcie wyścigu zawodnicy walczą o najlepsze miejsca w kliku klasyfikacjach. Najbardziej znaczące są cztery z nich, gdzie najlepszy kolarz uzyskuje koszulkę lidera danej klasyfikacji. Najważniejsza z nich to klasyfikacja generalna. Lider otrzymuje kultową żółtą koszulkę. Nosi ją ten kto przejeżdża wyścig w najkrótszym czasie. Czyli najbardziej wszechstronny kolarz. Potrafiący świetnie jechać zarówno w peletonie jak i jazdy na czas. Dobrze jeździ w górach na podjazdach oraz nie traci dużo czasu na etapach płaskich idealnych dla sprinterów. W tym roku największe szanse na żółtą koszulkę mają Vincenzo Nibali, Chris Froom i Alberto Contador.

koszulki

Druga istotna to klasyfikacja punktowa. Tutaj mogą się popisać sprinterzy. Najwięcej punktów otrzymuje się za zwycięstwo na finiszu etapu. To jest to co sprinterzy lubią najbardziej. Regularnie finiszujesz pierwszy, tym większa szansa na zieloną koszulkę. Punkty w tej klasyfikacji można zdobyć również na premiach w trakcie etapu. Peter Sagan wygrywał tą klasyfikację na trzech ostatnich edycjach Tour de France. W tym roku na pewno nie odpuści walki.

Koszulka w grochy to wyróżnienie dla najlepszego górala. Kolarza, który jest najszybszy na podjazdach. Walka jest ciężka, bo podjazdy to najtrudniejszy element wyścigu. Najwięcej punktów zdobywa pierwszy na szczycie. Bardzo często lider tej klasyfikacji jest również bardzo wysoko w klasyfikacji generalnej. W końcu nie od dziś wiadomo, że wyścigi wygrywa się na podjazdach. W zeszłym roku najlepszym góralem został Rafał Majka. Wygrał dwa etapy gdzie finisz znajdował się na szczycie ciężkiego podjazdu. W tym roku również ma duże szanse na wygraną. Będziemy kibicować.

majka tdf

Czwarta to klasyfikacja młodych kolarzy. Załapią się do niej tylko ci poniżej 26 roku życia. Działa identycznie jak klasyfikacja generalna. W ostatnich dwóch edycjach Tour de France zwycięzca tej klasyfikacji trafiał również na podium w klasyfikacji generalnej. Faworytem w tym roku jest Nairo Quintana. Po za wspomnianymi wyżej istnieje jeszcze między innymi klasyfikacja drużynowa oraz nieoficjalna dla ostatniego zawodnika w peletonie.

Trasa

Trasa wyścigu ma w tym roku w sumie ponad 3000 km, do pokonania w trzy tygodnie na 21 etapach. Start zaplanowany jest w Duńkim mieście Utrech, a finisz w Paryżu na Polach Elizejskich. Paryski finisz to już tradycja zapoczątkowana w 1975 roku. W tym roku zaplanowano tylko 41,8 km jazd na czas (indywidualnej i grupowej). Najmniej od 1933 roku kiedy nie było jazdy na czas w ogóle. Organizatorzy w aktualnej edycji kładą większy nacisk na jazdę w górach, szczególnie w ostatnim trzecim tygodniu wyścigu. W ostatnie pięć dni wyścigu zawodnicy pokonają cztery bardzo ciężkie podjazdy w górach. Przewidziano także w trzecim etapie jazdę w Ardenach (tu morderczy podjazd Mur de Huy) oraz w czwartym walkę na brukowanych drogach w północnej Francji. Emocji na pewno nie zabraknie!

map_route

About dwabaranki

Leave a Reply